Tek kelime ile kabus

Turkcell Süper Lig 6. Hafta Mücadelesi

Eskişehirspor 2-1 Kocaelispor

Taraftarımız yine atladı trenlere.. Eskişehir deplasmanı ulaşım açısından kolay olduğu için Marmara takımlarının çoğu buraya oldukça fazla taraftar ile gider.  Yine taraftarlarımıza ayrılan bölüme sığmadık ve o zamanlar kardeş takım olduğumuz Eskişehirspor sağolsun ek yer tahsis etti o maç için. Onlar da bizim gibi altıncı haftaya kadar üç puan ile tanışamamıştı. Gözlerine kestirmişlerdi bizi, bizim onlara yaptığımız gibi..

Maç başladı. Yine radyodan takip ediyorum deplasman maçını.. Kocaelispor baskı üstüne baskı yemeye başlıyor dakikalar geçtikçe. Karşı tarafın golü gecikmiyor elbette.. Yine geriye düşen taraf olduk. Eskişehir tribünleri desteğini esirgemiyor. Yediğimiz gole hemen cevap vermeliyiz yoksa işimiz çok zor olacak rakip her geçen dakika direncini artırıyor. Tam ilk yarı 1-0 bitecek derken çok çok uzaklardan topu ağlara gönderen oyuncumuz Volkan Bekiroğlu skora eşitliği getiriyor. İlk yarı sonucu : 1-1

İkinci yarı her iki takımda kontrolü zaman zaman ele alıyor. Eskişehirspor, evinde oynamanını avantajı ile son dakikalara doğru iyice üstümüze geliyor. Radyodaki spikerlerin abartılı anlatışlarını bilirsiniz. Top kaleyle alakasız bir yere gider adam ” Direğ yaladı ve auta çıktı” gibi şeyler söyler. 80. dakikadan itibaren resmen bir puan için oynamaya başladık. Eskişehirspor bir o köşeden bir bu köşeden kornerler kazanıyor, kullanılan tüm kornerler kalemizde tehlike yaratıyordu.

Sonunda hakem uzatma dakikasını gösterdi maç 90+3 dakika oynanacak. Üç dakika sonra zor bir deplasmandan puan ile dönecektik.

Bu sırada bir KABUS daha gerçekleşti. Artık ortayı kim açtı kafayı kim vurdu bilemiyorum. Golü yemiştik yine son saniyede!  Son anda kaybetmek gerçekten çok kötü bir şey ve biz geçen hafta Bursa’ya 90+3′te şimdi de aynı şekilde Eskişehir’e 90+3 te boyun eğdik. Bir de o sırada Eses taraftarlarından, kardeş takım dediğimiz taraftarlardan “Kocaeli kümeye” sesleri gelmeye başladı. Kardeşliği bitirmiştik. 23. hafta geleceklerdi İzmit’e.. O zaman hesap sorulacaktı!

Haftaya Fenerbahçe’yi konuk edecektik… Aragones ile son yılların en kötü deplasman karnesini çiziyordu Fenerbahçe… Mutlaka kazanmalıydık. Bu halde yakaladığımız bir Fenerbahçe’den puan değil üç puan alamazsak üzülürdük!

Haydi Körfezde Timsah Avlamaya!

..

Takımımızın ikinci gol sonrasındaki sevinci..

 

Turkcell Süper Lig 5. Hafta Mücadelesi

Kocaelispor 2-3 Bursaspor

İşte geldi o büyük gün. Bir çok Kocaelisporlu için bu maç Fenerbahçe veya Galatasaray maçından kat kat önemlidir. Yıllardır Bursa ile aramız kötüdür. Kötü ne kelime felakettir.

Şanssızlığımıza yine ramazan ayına denk gelen bir maç. Fikstür nedeniyle iki defa arka arkaya evimizde oynuyoruz. Bursa, lider olarak geliyor İzmit’e. İlk dört maçının dördünü de kazanmış, sezona gerçekten çok iyi bir başlangıç yapmış, tam formunda olan bir takım.

Biz de doğal olarak erken girdik maçın havasına. Ramazan olduğu için 20.00′da başlayacaktı maç. Ama biz dururmuyuz dört buçukta çıktık şehir merkezinden yola. Seyirci akın akın gelecek diye düşünüyoruz. Dışarda kalmayalım aman (Aşırı ilgi olmadı maça bulunduğumuz konumdan dolayı ama yine dolu tribünlere oynamıştık) Saat beşte stattayız. O gün de yağmurlu, soğuk bir gün… Koltuklara da oturmak imkansız -gerçi ona koltuk denirse- plastik bir parça işte üstünde nerelerden kalma kir,çamur var kim bilir. Gazete de almayı unuttuk akılsız kafa. Mecbur koltuğun yüksekte kalan uç kısmına oturacağız iki-üç saat boyunca ve o uç kısım da baya can yakıyor yaşamadan bilinmez.

Neyse bizim gibi bir çok kişi içerde, bekliyoruz iftar vaktini. Sohbet vs. derken top patladı orucumuzu açtık köfte ekmek ve ayran ile… Stadda yenilen köftenin tadı da bir başkadır hiç bir yerde o kadar lezzetli bir şey yememişimdir. O köftenin içinde hangi hayvanın eti olduğunu bilmiyorum bilmekte istemiyorum ama stadda öyle bir güzel gidiyor ki muhakkak tavsiye ederim.

Tribünler hızlıca dolmaya başladı iftar vaktinden hemen sonra. O sırada Bursalı taraftarlar geldi. Zaten o andan itibaren laf atmalar, tezahüratlar derken zamanın nasıl geçtiğini anlamadık.

Artık söyleme gereği duymuyorum acayip bir şekilde desteğimiz ile başladı maç. Yine oyuna hakimiz. Tam havamızı yakalayacağız derken bir ara pas top ağlarımızda. Neye uğradığımızı şaşırdık adeta. Ama kaç senedir beklemişiz bu maçı susar mıyız pes etmek yok! Bursa golü de bulunca yaslandı hafiften geriye. Bence bu daha tehlikeli bizim için. Sercan gibi çok hızlı bir adamları var. Desteğimiz devam ederken sağdan gelen ortaya mükemmel yükselen kaptanımız Serdar skora eşitliği getiriyor. Bir görseniz o gol sırasındaki halimizi… Öyle bir bağırış yoktur heralde. Neyse eşitliği yakaladık galibiyet arıyoruz artık! Derken henüz kendimize geldik Sercan yine yaptı yapacağını. Kalecimizin çaresiz bakışları arasında ağlarımıza giden ikinci gol. İşte o an belki ümidimizi yitirebilirdik. Ama yitirmedik! İyi ki yitirmemişiz ki çok uzun süre geçmeden yine Bursa’nın belalısı kaptanımız Serdar Topraktepe yaptı yapacağını. Sağdan gelen ortaya ayağıyla dokundu bu defa. Ben ikinci golümüzden önce 14. sıradaydım. Golden sonra kendimi 8.sırada buldum. Bazı arkadaşlar sevinirken birbirlerini itip yere düştü.

İkinci yarı yine ortada bir maç. Bursa’nın kontrolü ele almasıyla Bursalı seyirciler de toparlandılar biraz. Ama uzun sürmedi dengeyi sağladık kısa sürede. Puanları paylaşacaktık çok büyük bir sürpriz olmazsa. O sürpriz oldu! Dakika 90+2 de Romaschenko’nun tam otuz beş metreden vurduğu orta karışımı şut süzülerek filelerimize gitti. Golün şaşkınlığı içindeydik. Bursa seyircisi çıldırmıştı adeta. Kulağımıza yamyamların çıkardığı seslere benzer şeyler geliyordu karşıdan… Maç bitti : 2-3   Bu artık tam bir kabustu. Kaderimiz çizilmişti. Sonumuz belliydi sanki. Yine de sonuna kadar vardık bu mücadelenin içinde. İlerde göreceksiniz ki çoğu yazarı veya spor adamını utandıracaktık az kalsın. Çırpınmamız birazcık daha uzun soluklu olsaydı kalacaktık bu ligde. Belki de bu maçı kazansaydık kalacaktık. Artık bunlardan sonra her puanın önemi çok çok büyüktü…

Cehenneme Hoşgeldin Aslan !

Galatasaray’a iki maçta toplam beş gol atan Taner Gülleri ile Fernando Meira’nın hava topu mücadelesi

Turkcell Süper Lig 4. Hafta Mücadelesi

Kocaelispor 1-4 Galatasaray

Üç puan hasretimizi bitirebilecek ve bize ilk üç haftanın karamsarlığını unutturabilecek bir maç! Mübarek Ramazan ayının ilk günleri.. Bu sezon evimizde toplam 17 maç oynadık ve ben 15′ine gidebildim. Ne yazık ki bu maç gidemediğim o iki maçtan biri. Diğeri de Ankaraspor maçıydı. G.Saray maçına gitmeme sebebim Galatasaray’ın bizi havada karada yeneceği hissine kapılmamdı(bunun için kendime kızıyordum). Herşeye rağmen hatta yediğimiz dört gole rağmen keşke gitseydim dediğim bir maçtı. Canlı izlemenin tadı farklıdır. Arda, Lincoln, Ayhan gibi yıldızları canlı izleme fırsatını teptim. Ama önemli değildi, seneye izlerdim(İlk haftalar ligden düşeceğimize ihtimal vermiyorduk).

Maçta Ufuk Çam ile Milan Baros’un Mücadelesi

 

Maç başladı. Kocaelispor mükemmel oynuyor. Taraftarlar hala oruçlu olmasına rağmen desteğini esirgemiyor. Sağdan soldan, her taraftan geliyor Kocaelispor. Buna karşılık ultrAslan adıyla tanınan G.Saray taraftarları açık tribünde dona kalmış takımımızı ve taraftarlarını izliyor. Galatasaray takımı ise bir an önce toparlanma çabasında. Bu sırada bir ara top atılıyor yine Kral Taner’e. Açısını kaybeden futbolcu dönerek vuruyor. Öyle bir son vuruş ki bu, vurduğu gibi yerde buluyor kendini.. Top gidiyor gidiyor ve kaleci De Sanctis’in uzanamayacağı bir noktada ağlara takılıyor. Taraftardan sevinç çığlıkları… Yedek kulübemiz sahaya girmiş golün sevincini kutluyor. Golden az bir süre sonra ezan sesi aniden inletiyor ortalığı. Neredeyse herkes orucunu açıyor. Stadda futbolcuların sesinden başka ses çıkmıyor.

Gol ile birlikte kendine gelen Galatasaray yavaş yavaş gerçek kimliğine bürünüyor. Golun şokunu atlatan rakip futbolcular ataklarını geliştiriyor, buna karşılık hiç bir önlem alamayan takımımız adeta gol  yemeyi bekliyor.

Derken Galatasaray’ın golü gecikmiyor. Baros’un attığı ve uzun süre faul mü değil mi tartışmalarına yol açan bir gol yine Kocaelispor’u zor durumda bırakıyor! Çünkü neredeyse tüm otoriteler pozisyonun faul olduğu düşüncesinde… Aslında bakarsak sezon içinde bundan kat kat fazla haksızlık yaşadığımız oldu. O yüzden bunun üzerinde pek fazla durmuyorum. Ama o gol orda faul gerekçesiyle sayılmayıp doğru olan yapılsaydı bu maçtan puan almamız içten bile değildi…

Gol bulup kilidimizi açan ve direncimizi kıran Galatasaray farkı açmak için fazla zorlanmadı. Golleri ardı ardına sıraladılar ve üç puanı elimizden alıp İstanbul’a döndüler. Geriye haksızlığa uğradığı için sinirli, üç puanla tanışamadığı için stresli ve dört haftada sadece bir puan aldığı için endişeli bir takım ve taraftar bırakarak… (Halbuki bu takım daha önümüzdeki beş hafta puan alamayacaktı) Bütün bunlara rağmen maç sonunda taraftarımız yine takımı tribüne çağırdı. Sonuna kadar savaşacaktık! Önümüzde daha otuz iki maç vardı!

Güçlü Kayseri’ye Puan İçin Gidiyoruz!

Turkcell Süper Lig 3. Hafta Mücadelesi

Kayserispor 1-0 Kocaelispor

Oturmuş kadrosu ve büyük hedefleri olan bir takım : Kayserispor. İşimiz kolay olmayacak ama artık rakip kim olursa olsun üç puan ile tanışmak istiyoruz. Bir puan ile ayrılırsak tesellimiz büyük olacak fakat mağlubiyeti düşünmek bile istemiyoruz.

Tüm deplasman maçlarında olduğu gibi yine radyom elimde yatağıma uzanmış dinliyorum. Maç sunucusunun heyecanlı anlatımına rağmen öyle sıkıcı ki… Ne Kayseri saldırıyor ne Kocaeli cevap veriyor. Klasik Kayserispor işte. Zevksiz, tatsız tutsuz maçlar oynayan, gol bulursa kazanan, bulamaz ise de berabere kalan, bu ikisini yapamadığı maçlarda da mağlup olan bir Kayseri. Zaten bu nedenle Kayserispor maçlarında her zaman seyirci sıkıntısı olmuştur. Böyle zevksiz bir oyun anlayışı futbolu öldürmekte ve Kayseri halkını futboldan soğutmaktadır. Bunun birinci nedeni Tolunay Kafkas elbette. Ayrıca Tolunay Kafkas ile ilgili kötü düşüncelerimi, ikinci yarıda evimizde oynadığımız Kayseri maçını anlatacağım güne saklıyorum. Kendisi fair-play ruhundan tamamen uzak bir insandır bana göre..

İlk yarı böyle bir maç için bizi utandırmayacak bir skor ile bitti : 0-0

İkinci yarı Kayseri tribünlerinin homurdanmasıyla biraz daha istekliydi Kayserispor. O zamanlar orda oynayan Mehmet Topuz’un sağdan bindirmeleri olmasa onlar da olmayacaktı da işte… Buna karşılık Kayseri’ye 8-9 otobüs giden taraftarımız da elinden geldiğince destek veriyordu Körfez’e.

Yine klasik Kayseri işte. Bir korner, karambolden çıkan bir kafa vuruşu, top ağlarımızda… Ardından ceza sahasına adeta “gömülen” bir Kayseri. Doğal olarak güçsüz rakibi Kocaeli karşısında skoru koruyan ve istediğini alan, geride tatsız tutsuz, hafızalarda boşuna yer edecek bir maç bırakan Kayserispor.

Bunun yanında bizi tam anlamıyla karamsarlığa ve umutsuzluğa bırakan, kendini de maç kazanamama stresine sokan Kocaelispor.

Kocaelispor Turkcell Süper Lig Hatıraları…

Geçen Sezonun Sürprizi Yiğidolar’ı Konuk Ediyoruz!

Turkcell Süper Lig 2. Hafta Mücadelesi

Kocaelispor 0-2 Sivasspor

Geçtiğimiz sezonun flaş ekibi Sivasspor geliyordu İzmit’e. Bende tabii ki oradayım, ilk maç kaçırırmıyım hiç? Çok iddialıydılar fakat biz de evimizde ilk maçımızı oynayacaktık. Kolay kolay teslim olmaya niyetimiz yoktu. 12bin kişilik stadımız tıklım tıklım dolu maç saatine çok az bir süre kala heyecan içindeydik. Aniden tünelin çıkış noktasında yeşil-siyah formalarıyla bizimkiler göründü. 12bin kişi bir anda ayağa fırladı ve bağırmaya başladık “Alemin kralı geliyoo geliyoo geliyooo..” Takımımız koşarak çıktı sahaya konfetiler, meşaleler, atkılar… 5 yıllık hasretti bizim için bu lig.

Futbol ile yakından ilgilenenler Kocaeli tribünlerinin nasıl olduğunu bilir. Ne kadar coşkulu, yürekten destekleyen ve sonuç ne olursa olsun takımına küsmeyen bir seyircidir Körfez seyircisi…

 Maraton tribününde bulunan Hodri Meydan isimli taraftar grubumuz tüm stadı ateşliyor, bunun yanında Yiğidolar olarak bilinen Sivasspor taraftarları karşı tarafta sadece bizi izliyor ve koltuklarında oturuyordu.

Büyük desteğimizle birlikte hakem ilk düdüğünü çaldı ve maç başladı. Beş yıl sonra resmen evimizde oynanan ilk Süper Lig maçıydı. Tüm sezon olacağı gibi yine ilk dakikalarda net fırsatları değerlendiremedik. Oysa ki bu ilk dakikalar çok önemlidir. Çünkü henüz deplasman takımı tam olarak konsantre olamamış, seyirci baskısını üzerinden atamamış bir durumdadır. Ama tüm sezon göreceğiniz gibi Kocaelispor bu fırsatları değerlendirememiştir.

Üst üste gelen Sivas akınları ile biraz alçalan sesimiz Mehmet Yıldız’dan gelen bir golle tamamen kesilmişti bir an için… Mehmet Yıldız topla buluşur buluşmaz vuruşunu yaptı ve ağlara giden top… Karşı tarafta bulunan Sivasspor taraftarlarının uzaklık nedeniyle golden iki saniye sonra gelen sesi… Sadece bu duyguyu yaşamak için bile gidilir bir maça.

Ardından ataklarını artıran Kocaelispor tam bir “kontratak” ile ikinci golü ağlarında gördü. Söylenecek fazla bir şey yoktu. Sivasspor iyi bir takımdı. Geçen sene şampiyonluğu son anda kaçırmışlardı. Bu sene de öyle olacaktı zaten. Umutsuzluğa, paniğe kapılmaya gerek yoktu.

Daha sonra anlaşılacağı üzerine bu maç Kocaelispor için tehlike çanlarının çalmaya başlamasıydı. Bu maç Kocaelispor’un üzerine kara bir bulut gibi çökecek olan tam dokuz haftalık mağlubiyet serisinin ilkiydi… Önümüzdeki sekiz hafta galibiyet göremeyecektik. 11. haftada oynadığımız evimizdeki Denizlispor maçına kadar…!

Kocaelispor Neden Küme Düştü?

Kocaelispor, 2001-2002 sezonunda Beşiktaş’ı 4-0 yenerek Türkiye Kupası’nı müzesine götürmüştü..

03.04.2002  2001-2002 sezonu Türkiye Kupası Finali, Bursa Atatürk Stadı

Beşiktaş 0-4 Kocaelispor (Kocaelispor tarihinde 2.kez Türkiye Kupası’nı kazandı)

29.05.2003  2002-2003 sezonu Süper Lig 34.Hafta Mücadelesi, İzmit İsmetpaşa Stadı

Kocaelispor 1-2 Adanaspor (Kocaelispor küme düştü)

Unutulmaz 17 Ağustos depreminden sonraki sezon,  futbolcularının büyük bir kısmının takımdan ayrılması nedeniyle 2002-2003 sezonunda sonuncu olarak küme düşen Kocaelispor tam 5 yıl sonra taraftarının ve şehrin büyük desteğiyle  Süper Lig’e geri dönmüştü.İkinci Lig’de mücadele ederken bitime son 6 hafta kala 4. sırada bulunan Kocaelispor, önündeki rakiplerinin inanılmaz puan kayıplarıyla bitime 1 hafta kala liderlik koltuğuna kurulmuş ve son maçı olan Altay deplasmanından galibiyet ile ayrılarak şampiyon olmuş, 5 yıllık Süper Lig hasreti son bulmuştu..

Buraya kadar herşey güzel peki bundan sonrası?

Kocaelispor ait olduğu yere geri dönmüştü ama arkasında bıraktığı borç 30 trilyondan fazlaydı ve şuan Türkiye’nin en borçlu kulübü Kocaelispor.

Bu büyük borçlar neden oluştu?

Bu büyük borçların oluşması 1995 yılından itibaren alınan futbolculara dayanmaktaydı.Alınan bir çok futbolcunun paraları tam ödenmemiş veya hiç ödenmemişti.Bu borçlar ilk başta kulübün gözünü korkutmadı çünkü 1-2trilyondan fazla değildi..Ama ne zaman daha çok futbolcu, daha çok borç ve faizler devreye girdi o zaman borç katlanarak artmaya başladı.Bu dönemlerde Kocaelispor için tehlike çanları çalmaya başlamıştı.Bir zamanlar ligde fırtına gibi esen büyük takımlara daima çelme takan Kocaelispor başıboş kalmıştı.Bu borç yüzünden kimse başkanlık koltuğuna oturmak, sorumluluk almak istemiyordu.Bunun sonucunda Kocaelispor ikinci ligde dahi son sıralara oynamaya başladı..Takım kötü olunca taraftar desteğide yavaş yavaş kayboldu.

Türkiye’nin en büyük sanayi şehri olan Kocaeli  bu borcun üzerinden neden kalkamadı?

Türkiye’de sanayi deyince aklımıza ilk gelen şehir Kocaeli’dir elbette.Peki 2binden fazla fabrikanın yeraldığı bu şehirde neden hiç bir fabrika Kocaelispor’a yardımda bulunmadı? Senelerdir yaşadığımız şehrin havasını,suyunu kirleten ve Kocaeli’ye yaptığı yatırımlarla büyüyen fabrikalar neden sıra Kocaelispor’a yardıma gelince ortadan kayboldu? Bu takım 2008-2009 sezonunun 2.yarısında tüm maçlarına forma reklamı olmadan son anlarda bulunan peynirci veya kot pantalon reklamları ile çıktı.Böyle bir şehrin takımına hiç yakışmayan bir durum bu.

 

Peki bunca zorluğa rağmen Kocaelispor nasıl oldu da 2007-2008 sezonunda İkinci Lig’de şampiyon olarak Süper Lig’e yükseldi?

Evet gerçekten çok ilginç bir hikaye..2007 yılında yeni kadro kurulduğunda şehrin ve taraftarların tepkisi inanılmaz kötüydü.Hatta “Bu kadroyla çıkacaksak hiç çıkmayalım direk 3.lige doğru yol alalım” diyenler bile vardı.Sezonun ilk maçı İzmit’te oynanacaktı.Kocaelispor, güçlü Diyarbakırspor’u ağırladı ve misafirini evine 2-0 lık skor ile eli boş uğurladı.Bu maçtan sonra taraftarlar biraz olsun umutlandı ama sonuçta daha ilk maçtı ve bu maça göre tüm sezon değerlendirilemezdi(Kocaelispor-Diyarbakırspor maçından bir görüntü)

Ardından haftalar birbirini kovaladı..Kocaelispor evinde aldığı puanlar ve deplasmanda aldığı sürpriz sonuçlarla orta sıralarda ilk yarıyı bitirdi.Bu sonuç taraftarları, ilk altıya girip Play-Off oynamak için umutlandırdı.

Sezonun ikinci yarısı başladığında Kocaelispor aldığı üst üste galibiyetlerle bir anda kendini üst sıralarda buldu.Evinde oynadığı maçlarda rakiplerini seyircisinin desteğiyle adeta eziyordu.Deplasman maçlarında ise dirençli oyunuyla rakiplerine zor anlar yaşatıyor ve çoğu maçından da puan veya puanlarla İzmit’e dönüyordu.

Artık son 6 haftaya girilmişti.Kocaelispor, taraftarının beklentisinin çok çok üzerinde bir performansla 4.sırada bulunuyor ve büyük ihtimalle Play-Off oynamayı garantiliyordu.Lider Sakaryaspor ve ardında bulunan Antalyaspor çok büyük bir sürpriz olmazsa Süper Lig’e doğrudan katılacaklardı.

Ama ne olduysa o 6 haftada oldu.Kocaelispor, rüya gibi geçen bu 6 haftada 5 galibiyet alarak kendini bir anda ilk sırada buldu ve Süper Lig’e 5 yıl aradan sonra şampiyonlukla döndü! Sakaryaspor son 6 haftada 6 mağlubiyet aldı ve şampiyonluk beklerken kendisini Play-Off elemelerinde buldu.Antalyaspor ise ligi 2.bitirerek Süper Lig’e doğrudan katılmaya hak kazandı.Eskişehirspor da 3.oldu ve Play-Off oynamaya hak kazandı.

Bu 6 hafta içinde evinde Eskişehir’i ağırlayan Kocaeli, muhteşem bir mücadele sonunda 80.dakikada Semavi’nin ayağından bulduğu golle rakibini 1-0 yenmiş ve büyük bir avantaj yakalamıştı.İşte o maçta Semavi’nin attığı gol sırasındaki sevinci..

Sezon başında kurulan o vasat kadroyu ardı ardına alınan galibiyetler ve taraftarların müthiş desteği ateşlemişti.Şehir , ligin 2.yarısından itibaren Süper Lig havasına girmişti.Bu futbolcularda üzerinde ister istemez olumlu bir etki yaratmıştı.

 

 

11.05.2008  2007-2008 sezonu İkinci Lig(Bank Asya 1.Lig) 34.Hafta Mücadelesi, İzmir Olimpiyat Stadı

İzmir’e , İzmit’ten tam 270 otobüs kaldırılmıştı maç için.Maç saatinde İzmir Olimpiyat Stadı’nda 15 binden fazla Kocaelispor taraftarı bulunuyordu.

Altay 0-1 Kocaelispor (Kocaelispor, 5 yıllık hasretin ardından Turkcell Süper Lig’e geri döndü)

Kaptan Serdar Topraktepe tüm sezonun emeği olan şampiyonluk kupasını kaldırırken..

Hodri Meydan ismiyle tanınan Kocaelispor taraftar grubu 2007-2008 sezonu boyunca takımına desteğini esirgememişti

Devam edecek..