Haydi Körfezde Timsah Avlamaya!

..

Takımımızın ikinci gol sonrasındaki sevinci..

 

Turkcell Süper Lig 5. Hafta Mücadelesi

Kocaelispor 2-3 Bursaspor

İşte geldi o büyük gün. Bir çok Kocaelisporlu için bu maç Fenerbahçe veya Galatasaray maçından kat kat önemlidir. Yıllardır Bursa ile aramız kötüdür. Kötü ne kelime felakettir.

Şanssızlığımıza yine ramazan ayına denk gelen bir maç. Fikstür nedeniyle iki defa arka arkaya evimizde oynuyoruz. Bursa, lider olarak geliyor İzmit’e. İlk dört maçının dördünü de kazanmış, sezona gerçekten çok iyi bir başlangıç yapmış, tam formunda olan bir takım.

Biz de doğal olarak erken girdik maçın havasına. Ramazan olduğu için 20.00′da başlayacaktı maç. Ama biz dururmuyuz dört buçukta çıktık şehir merkezinden yola. Seyirci akın akın gelecek diye düşünüyoruz. Dışarda kalmayalım aman (Aşırı ilgi olmadı maça bulunduğumuz konumdan dolayı ama yine dolu tribünlere oynamıştık) Saat beşte stattayız. O gün de yağmurlu, soğuk bir gün… Koltuklara da oturmak imkansız -gerçi ona koltuk denirse- plastik bir parça işte üstünde nerelerden kalma kir,çamur var kim bilir. Gazete de almayı unuttuk akılsız kafa. Mecbur koltuğun yüksekte kalan uç kısmına oturacağız iki-üç saat boyunca ve o uç kısım da baya can yakıyor yaşamadan bilinmez.

Neyse bizim gibi bir çok kişi içerde, bekliyoruz iftar vaktini. Sohbet vs. derken top patladı orucumuzu açtık köfte ekmek ve ayran ile… Stadda yenilen köftenin tadı da bir başkadır hiç bir yerde o kadar lezzetli bir şey yememişimdir. O köftenin içinde hangi hayvanın eti olduğunu bilmiyorum bilmekte istemiyorum ama stadda öyle bir güzel gidiyor ki muhakkak tavsiye ederim.

Tribünler hızlıca dolmaya başladı iftar vaktinden hemen sonra. O sırada Bursalı taraftarlar geldi. Zaten o andan itibaren laf atmalar, tezahüratlar derken zamanın nasıl geçtiğini anlamadık.

Artık söyleme gereği duymuyorum acayip bir şekilde desteğimiz ile başladı maç. Yine oyuna hakimiz. Tam havamızı yakalayacağız derken bir ara pas top ağlarımızda. Neye uğradığımızı şaşırdık adeta. Ama kaç senedir beklemişiz bu maçı susar mıyız pes etmek yok! Bursa golü de bulunca yaslandı hafiften geriye. Bence bu daha tehlikeli bizim için. Sercan gibi çok hızlı bir adamları var. Desteğimiz devam ederken sağdan gelen ortaya mükemmel yükselen kaptanımız Serdar skora eşitliği getiriyor. Bir görseniz o gol sırasındaki halimizi… Öyle bir bağırış yoktur heralde. Neyse eşitliği yakaladık galibiyet arıyoruz artık! Derken henüz kendimize geldik Sercan yine yaptı yapacağını. Kalecimizin çaresiz bakışları arasında ağlarımıza giden ikinci gol. İşte o an belki ümidimizi yitirebilirdik. Ama yitirmedik! İyi ki yitirmemişiz ki çok uzun süre geçmeden yine Bursa’nın belalısı kaptanımız Serdar Topraktepe yaptı yapacağını. Sağdan gelen ortaya ayağıyla dokundu bu defa. Ben ikinci golümüzden önce 14. sıradaydım. Golden sonra kendimi 8.sırada buldum. Bazı arkadaşlar sevinirken birbirlerini itip yere düştü.

İkinci yarı yine ortada bir maç. Bursa’nın kontrolü ele almasıyla Bursalı seyirciler de toparlandılar biraz. Ama uzun sürmedi dengeyi sağladık kısa sürede. Puanları paylaşacaktık çok büyük bir sürpriz olmazsa. O sürpriz oldu! Dakika 90+2 de Romaschenko’nun tam otuz beş metreden vurduğu orta karışımı şut süzülerek filelerimize gitti. Golün şaşkınlığı içindeydik. Bursa seyircisi çıldırmıştı adeta. Kulağımıza yamyamların çıkardığı seslere benzer şeyler geliyordu karşıdan… Maç bitti : 2-3   Bu artık tam bir kabustu. Kaderimiz çizilmişti. Sonumuz belliydi sanki. Yine de sonuna kadar vardık bu mücadelenin içinde. İlerde göreceksiniz ki çoğu yazarı veya spor adamını utandıracaktık az kalsın. Çırpınmamız birazcık daha uzun soluklu olsaydı kalacaktık bu ligde. Belki de bu maçı kazansaydık kalacaktık. Artık bunlardan sonra her puanın önemi çok çok büyüktü…